Co nas złączyło? Dlaczego złączyło?

Oto jest jedna z tych dziwnych zagadek,

Które w mym mózgu nurtują. Tą siłą

Byłaż konieczność? Czy był to przypadek?

Czyli się losem ta potęga zowie?

Czy przeznaczeniem? Czy te dwa motory

Są jedną myślą w rozdwojonym słowie,

Czy dwiema siły treści różnowzorej?

Nieraz, gdy stajesz jak bóstwo przede mną

I gdy mnie olśni duszy twej słoneczność,

Czcząc mimowiednie rwą jasność tajemną

Klękam przed tobą i mówię: Konieczność!

Lecz, gdy cię widzę słabą i upadłą,

Demon, wieczysty moich zwątpień świadek,

Kreśląc mi węglem duszy twej zwierciadło,

Każe mi powstać i mówię: Przypadek!