Gdybyś do siostry biegł tak szybko,

jak mknie gazela brzegiem rzeki,

choć nogi — słabną, ciało — mdleje,

i przerażenie ją przenika.

Bo choć jej w kurzu nie dostrzega

myśliwy, który goni z psami,

spoczynek dla niej jest przeszkodą

i rzekę nawet ma za drogę . . .

Gdybyś tak wpadł do jej kryjówki,

ona by tobie cztery razy

ucałowała ręce.

Wciąż gonisz za miłością siostry,

którą ci Złota przeznaczyła,

mój przyjacielu, . . .   . . .   . . .

Z egipskiego przełożył
Tadeusz Andrzejewski