Dusza jest smutna wraca zima

Serce nie umie nic wyraziæ

Mo¿e niczego nigdzie nie ma

Zima mi³o¶ci grób wymarz³y

I jedna tylko rozpacz niema

Wiêc czemu serce moje dzwoni

Z samej g³êbiny zasmucenia?

Czekasz mnie z sercem swym na d³oni

I nie wiesz ¿e siê w b³êkit zmieniam

I ¿e ciê spotkam przemieniony

Jestem b³êkitnym snu ¿o³nierzem

Porzuæ rozs±dek my¶l±c o mnie

Marzenie co do koñca zmierza

Roztapia siê na niebosk³onie

Cofaj±c siê spod twoich wejrzeñ.

Ty któr± kocham bez pamiêci

Gdy ku jutrzence wznoszê oczy

Kocham jak d³ugo s³oñce ¶wieci

I wielbiê z zapadniêciem nocy.

Prze³o¿y³
Artur Miêdzyrzecki