
|
Listkiem ró¿y czerwonym zaw³adn±³ s³owik wymowny, w cudownej skardze têsknoty zaw³adn±³ i listkiem, i pie¶ni±.
Mówiê mu: Czym¿e ta skarga jest wobec pojednania? Powiada: Mn± w tej sprawie zaw³adn±³ czar ukochanej.
Gdy nie ma przy mnie mej mi³ej, gdzie¿ miejsce na jej odmowê; spe³ni³y siê ¿±dze króla, zaw³adn±³ nim wstyd przed nêdz±.
Nie ujmie korne b³aganie czu³ego wdziêku mej mi³ej; szczê¶liwy, kto w tym niedostatku zaw³adn±³ losem przychylnym.
Obud¼ siê, rzuæmy dusze pod pióro tego malarza, bo jego obraz przedziwny zaw³adn±³ krêgiem niebieskim.
Je¿eli chcesz i¶æ drog± mi³o¶ci, có¿ ci nies³awa! Stary, co winem nas poi, zaw³adn±³ ju¿ twoim ³achmanem.
Rozkoszny jest czas tego mistrza, bo w¶ród przeciwieñstw podró¿y pier¶cieñ jego ró¿añca zaw³adn±³ imieniem króla.
Wejrza³o oko Hafiza w przybytki onej hurysy, gdzie powab ch³odnych gajów zaw³adn±³ rajskimi rzekami. Prze³o¿y³
|
Copyright © 1999-2008 • MI£OSNE•INFO • Wiersze, wierszyki i mi³o¶æ