Żyć spokojnie jak dziś i jak wczoraj

możesz długo, ale przyjdzie ten dzień:

głos kobiecy zaszczebioce, zawoła

i już gnasz, nie pytając się gdzie.

Klony, niebo bezmyślne, a pod nim

ty się będziesz w obłokach snuł...

Zakochanym cię nazwą przechodnie,

wypatrzywszy, że wzrok spuszczasz w dół.

Noc nastanie ptaszęca, wesoła,

brzóz wiosenna mgła zwilży ci twarz,

głos kobiecy zaszczebioce, zawoła

zatokuje...

i już za nim gnasz.

Przełożył
Józef Waczków