wiersze

wierszyki

Johann Wolfgang Goethe

* * *

Choæby w tysi±cu kszta³tów utajon±,

Najukochañsza, zawsze poznam ciebie,

Za czarodziejsk± ukryta zas³on±,

O wszechobecna, zawsze poznam ciebie.

 

Po najsmuklejszej cyprysa urodzie,

Najpiêkniej ros³a, zaraz poznam ciebie,

W kana³u wartkiej, kryszta³owej wodzie,

Najpieszczotliwsza, dobrze poznam ciebie.

 

Gdy siê fontanna rozbiega w promieniach,

Najfiglarniejsza, wesó³ poznam ciebie.

Gdy chmura kszta³t swój formuj±c siê zmienia,

Najbardziej zmienna, w niej ja poznam ciebie.

 

Po ukwieconej twego szala ³±ce,

Najbardziej gwiezdna, w piêknie poznam ciebie.

Gdy seler prê¿y swoich r±k tysi±ce,

Wszechmi³uj±ca, po tym poznam ciebie.

 

Gdy siê zapala w górach ¶witu zorza,

Najrado¶niejsza, zaraz witam ciebie.

Kiedy nade mn± wysokie przestworza,

Najpogodniejsza, wtedy wdycham ciebie.

 

Com pozna³ duszy i cia³a zmys³ami,

O najm±drzejsza, pozna³em przez ciebie.

Gdy zwê A³³aha stoma imionami,

W ka¿dym pobrzmiewa imiê te¿ dla ciebie.

Prze³o¿y³
Stanis³aw Jerzy Lec


sitemap