Ach, któż mi wróci owe dni świetlane,

Owe dni pierwszej miłości,

Kto mi choć jedną godzinę przywróci

Tamtych uroczych dni!

Samotny błądzę, sycąc swoją ranę,

W rytm jednej skargi serce wciąż się smuci,

O niepowrotnie zbiegłym szczęściu śni.

Ach, któż mi wróci tamte dni świetlane,

Tamte urocze dni!

Przełożył
Gabriel Karski