wiersze

wierszyki

Johann Wolfgang Goethe

Pie¶ñ majowa

Jak¿e, naturo,

L¶nisz — urodziwa.

Jak b³yszczy s³oñce,

¦mieje siê niwa.

 

Pêkaj± p±ki

Kwiatem w ga³±zkach,

Tysi±ce g³osów

W gêstwinie kl±ska.

 

Rozkosz i rado¶æ,

Serce gor±ce —

O szczê¶cie, szczê¶cie,

Ziemio i s³oñce.

 

Mi³o¶ci mi³a.

Jak z³ote pióra,

Jak ranny ob³ok

P³yniesz po górach.

 

B³ogos³awieñstwem

Sp³ywasz w zagony —

¦wiat woni± kwiatów

Oszo³omiony.

 

Kocham ciê, mi³a,

Kocham, wiosenna —

Czytam w twych oczach,

¯e¶ mi wzajemna.

 

Tak skowroneczek

W pie¶ni swej tonie,

A kwiaty pij±

Niebieskie wonie,

 

Jak ja ciê kocham

Serca po¿arem,

Ciebie, co m³odo¶æ,

Rado¶æ i wiarê

 

Dajesz mej pie¶ni,

¯e w lot siê zrywa.

O, za tê mi³o¶æ

B±d¼ mi szczê¶liwa.

Prze³o¿y³
W³odzimierz Lewik


sitemap