Slê ci z t± kartk± naszyjniczek,

Co têskni uwê¼lonym zwojem

Swojej giêtko¶ci s³u¿ebniczej,

By owiæ siê w kr±g szyi twojej.

Pozwól, pieszczoszek ten niech z tob±

Ulegnie niewinnemu chceniu;

W dzieñ bêdzie drobn± ci ozdob±,

A wieczór go porzucisz w cieniu.

Lecz je¶li kto¶ ci ³añcuch poda,

Co, obejmuj±c mocniej, sk³ania,

Lizetto, zdziwi mnie twa zgoda,

Je¶li go przyjmiesz bez wahania.

Prze³o¿y³
Julian Przybo¶