Drzewo nad drzewem się piętrzy,

przez sploty srebrnych gałęzi

pierścionkiem spadł na was księżyc

i usta z ustami zaręczył.

Uczycie się długo miłości,

przychodząc ku sobie co dzień,

i drżąc, rozpinacie odzież

jak dzieci i jak dorośli.

Aż syci i całkiem skwaszeni

żegnacie się chłodną ręką,

by miłość swą pierwszą, wielką,

na drobne miłostki rozmienić.