Ten mi podobny do boga się zdaje,

Ten, śmiem powiedzieć, że przewyższa bogów,

Kto siedząc z tobą może ciebie często

Widzieć i słuchać

Słodkiego śmiechu, co mnie nieszczęsnemu

Odbiera zmysły, bo gdy cię zobaczę,

Lesbio, zamiera we mnie głos i słowa

Wyrzec nie mogę.

Język drętwieje, delikatny płomień

Ciało przenika, w uszach się rozlega

Tętent dźwięczący, a oboje oczu

Ciemność okrywa.

Bezczynność tobie, Katullusie, szkodzi:

Miotasz się wtedy głupstwa robić gotów.

Bezczynność królów niegdyś i szczęśliwe

Miasta zgubiła.

Przełożył Jerzy Ciechanowicz