Wróbelku, mojej dziewczyny pociecho,

Z którym siê bawiæ, którego przytulaæ,

Któremu zwyk³a koniuszek paluszka

Nadstawiaæ, dra¿ni±c, pod dziobka uk³ucia,

Kiedy ochota przyjdzie na zabawê

Mej ukochanej, wci±¿ pieszczot pragn±cej —

Mo¿e w tym jak±¶ znajduje pociechê

Dla swego bólu, gdy p³omieñ przyga¶nie —

Gdybym móg³ z tob± bawiæ siê jak ona

I my¶l uwolniæ od ci±g³ej udrêki!

Prze³o¿y³ Jerzy Ciechanowicz