Tylko jeszcze świerszcza posłucham

wiosennego pod oknem w murze,

tylko jeszcze z bzu kwitnącego

sobie szczęście, szczęście wywróżę.

Tylko jeszcze pokończę stare —

od nowego by wszcząć rachunku,

tylko jeszcze chwilę zaczekam

twych, wybranych, ust pocałunku!

Tylko jeszcze oczy wypatrzę,

tylko jeszcze wytężę uszy,

czy mi gwar, gwizd i łomot uliczny

twoich kroków, twoich kroków nie zgłuszy...

Tylko jeszcze raz jeden przy tobie

rumieńcami gorąco spłonę,

żeby sprawdzić, czy u ciebie — ratunek,

czy na wieki wszystko stracone?