Bądź Ty mi dobrym — zejdź sercu mojemu

Jaśnią podobną ciepłu słonecznemu —

Bądź duszy mojej morzu burzliwemu

Kojącą ciszą współsennej zatoki,

Zwartej łagodnie gór kwietnymi stoki...

Bądź ustom moim jak trunek miłosny,

Po którym serce skwita kwiatem wiosny!

Bądź ustom moim słodki i litosny...

I na te usta, do Twych ust tęskniące,

Kładź się jak rosy napoje rzeźwiące.

Bądź oczom moim czarem wizyj sennych,

Wyprzędłą baśnią mirażów promiennych,

Wonnym pąkowiem zieleni wiosennych,

Opleć mi duszę jak urocze ziele,

By w ślad stóp moich chodziło wesele...