|
O maków purpurowych, kra¶nych maków kwiecie! O usta ca³owane, drogie usta twoje! Z³ote ¿ycia na o¶cie¿ rozwarte podwoje, S³oñce! S³oñce w upalnym rozgorza³ym lecie!
S³oñce! S³oñce! I maków purpurowych kwiecie! Pszennych ³anów poszumy, pszczó³ graj±ce roje! I usta ca³owane, drogie usta twoje, I na lipowych alejach kwietniane zamiecie!
Harfo wspomnieñ! twe struny z rdzy krwawych korali D³oñ moja dzi¶ otrz±sa, ogrzewa, rozz³aca, Lecz melodia ta dawna, s³oneczna nie wraca,
Tylko motyw têsknoty snuje siê i ¿ali... A ¶cich³e, obumar³e jak cmentarni stró¿e, Wiêdn± maki w królewskiej zszarpanej purpurze.
|
Copyright © 1999-2008 • MI£OSNE•INFO • Wiersze, wierszyki i mi³o¶æ
