wiersze

wierszyki

Kenneth Rexroth

Wêdruj±cy do nik±d

Rozpinasz sukniê

Na zakurzonym ³ó¿ku

Gdzie nikt nie spa³

od lat

Sowa jêczy na dachu

A ty mówisz

Mój drogi

Najdro¿szy

W przyæmionym ¶wietle starej

Lampy naftowej twoje ramiona

Brzuch piersi po¶ladki

S± jak kwiat brzoskwini

Wielkie gwiazdy dalekie osobne

Na zewn±trz pêkniêta szyba

Olbrzymie nie¶miertelne zwierzêta

Ka¿de z nich jak ogromne oko

Patrz±ce

Otwiersz swe cia³o

Noc nie ma kresu

Las nie ma kresu

Dom porzucony na zawsze

W lesie w¶ród pocy

Nikt nie przyjdzie

Do samotnego domu

W mrocznym ¶wiecie

W krainie oczu

Prze³o¿y³a
Teresa Truszkowska


sitemap