Już kocham cię tyle lat,

na przemian w mroku i w śpiewie,

może to już jest osiem lat,

a może dziewięć — nie wiem.

Splątało się, zmierzchło — gdzie ty, a gdzie ja,

już nie wiem — i myślę w pół drogi,

że tyś jest rewolta i klęska, i mgła,

a ja to twe rzęsy i loki