Księżyc w niebie jak bałałajka,

ech! za wstążkę by go tak ściągnąć

i na serduszko —

byłaby piosenka bardzo nieziemska

o zakochanych aż do szaleństwa,

nieludzko.

Jeszcze by można rzekę w oddali

i cień od dłoni, i woń konwalii

dziką;

ławkę przy murze, a mur przy sadzie

i taką drogę, która prowadzi

do nikąd.