III

Ile razem dróg przebytych ?

Ile ścieżek przedeptanych ?

Ile deszczów, ile śniegów

wiszących nad latarniami ?

Ile listów, ile rozstań,

ciężkich godzin w miastach wielu ?

I znów upór, żeby powstać

I znów iść, i dojść do celu.

Ile w trudzie nieustannym

wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń ?

Ile chlebów rozkrajanych ?

Pocałunków ? Schodów ? Książek ?

Ile lat nad strof tworzeniem ?

Ile krzyku w poematy ?

Ile chwil przy Beethovenie ?

Przy Corellim ? Przy Scarlattim ?

Twe oczy jak piękne świece,

a w sercu źródło promienia.

Więc ja chciałbym twoje serce

ocalić od zapomnienia.