Jak mam do ciebie przemówić!?

Milczenie będzież wymową?

Na jakich gwiazdach mam łowić

Cudowne dla ciebie słowo?...

Gdy ludzkiej mowy nie cenię,

Niełatwo zbędę się troski —

Chyba się cały zamienię

W miłosne dźwięki i zgłoski!

Cała ta moja istota,

Promienna, dźwięczna, szczęśliwa,

Niech będzie jak harfa złota,

Co w twych ramionach spoczywa!

Usta nie będą próżnować,

Choć się milczeniem zakują —

Całować mają, całować,

Aż się na popiół scałują!