Dni minione

Dni minionych nie żałuję

i miłości nie żałuję.

Dni minionych trzeba było

by pustynię przejść i błota.

Noc

Płomień świecy wchodząc w ciebie

rozkosz komnat twych odkrywa.

Perły

Tak jak muszla utonąłem

w wielkim morzu twego kłamstwa.

Pereł twoich już nie pragnę

bo powietrzem są z dna mułu.

Świt

Jest w tobie tylko ciało —

jak w Halach Paryskich o świcie.

Z czarą wina

W koszuli rozerwanej, pośród chłodu nocy

bardziej byłem szczęśliwy, niźli obok Ciebie.