To jest lo. lo zna cenę

dobrodziejstw, jakie rozdziela.

Dzisiaj zechciała, łaskawie,

pozwierzać się z bezeceństw.

Jeszcze w studenckich czasach,

opowiada, po jakiejś zabawie,

zostałam w akademiku

z pięcioma kolegami. Nie miałam

doświadczenia, bardzo mnie

wymęczyli.

A jednak, o świtaniu,

kiedy to, syci grzechu, chłopcy

zasnęli, wyszłam.

Tłum sunął ulicami.

Patrzyłam nań z wysokości

swych ekstaz. I, mówię ci,

czułam się Wielką Królową

Mrówek.