Teraz śpi wychylona w ranną świtę światła,

Iskry poruszają drobnymi ustami,

Naga, w naszyjniku pocałunków;

Błękitna włócznia zatknięta w poranek.

Nie moja ręka wieje przez jej włosy.

Wykuta z brązu

— stopu zamierzchłej epoki i słońca;

Anonimowa w masce z moich oczu,

Jak niezmienna.

Strącony wazon włosów:

Kobieta która była całą moją nocą,

Całą nocą,

Kiedy zysk mieliśmy przeliczać i stratę.