Żyjmy tylko dla miłości,

Poświęćmy jej wszystkie chwile;

Próżno do niej prawa rości

Starzec drżący przy mogile.

Gwiazda, która światło rodzi,

Ginie i znowu jaśnieje;

Ale śmierć, gdy raz ugodzi,

Nikną z nią wszystkie nadzieje.

Szanujmy miłość bez skazy,

Pokąd światło dnia nam świeci;

Złączmy usta po sto razy,

Póki życie nie uleci.

Na tkliwe nasze pieszczoty

Niech noc swe cienie roztoczy;

Nie znają serca tęsknoty,

Co czysta miłość jednoczy.

Oprócz Kupida pochodni

Innego światła nie trzeba,

Gdzie od natrętów swobodni,

Czerpamy rozkosze nieba.

Kochać jest to żyć, ma miła!

Miłość jest żywiołem duszy;

Kochaj mnie, a żadna siła

Drogich nam związków nie skruszy.