O, ja nie płaczę, żem przyniosła w życie

Młodzieńczy uśmiech spromienionych lic

I że jak wiosny kwiat uwiądł w rozkwicie,

I że prócz żalu nie zostało nic...

O, ja nie płaczę, żem przyniosła w dani

Nadzieję, wiarę młodocianych snów,

I że cierń zwątpień i goryczy rani,

I dziwnych smutków gra mi pieśń bez słów...

Ale ja płaczę, żem przez drogi świata

Jako obłędny przeleciała ptak,

Ale ja płaczę, żem przez długie lata

Nie znała ciebie — choć szukała tak...