wyjadamy oliwki

prosto ze słoika

— nasze jabłka z drzewa

wiadomości złego i dobrego

odnajdujesz ich kształt

tuląc moje piersi

— uwolnione

w twoich ustach

tracą cierpki smak

rozmawiamy o synu

którego nigdy

nie będziemy mieli

wspominamy miasta

zapamiętane osobno

stworzeni na swój

obraz i podobieństwo

zapominamy

o podwójnej linii życia

dwie połówki

tej samej oliwki