gasi wykrzykniki strachu

w moich oczach

nocą nie pozwala

by koszula była

najbliższa ciału

dniem wiesza słońce

nad stołem

jestem miodem

on mlekiem

razem płyniemy krainą

w której tylko śnieg

przypomina o istnieniu

chłodu

mój mężczyzna

wynosi śmieci

przynosi chleb