nie mów do mnie

jak do żony

nie gaś

roznieconego szaleństwa

rzuconym w kąt

niedopałkiem słów

nie zostawiaj pod łóżkiem

przydeptanych uczuć

gdy wychodzisz

nerwowo spoglądając

na zegarek

nie żegnaj mnie gestem

którym tworzysz

kolejną teorię bezwzględności

wpisując w moje świty

cienie o dziecięcych buziach

nie rozpalaj ognia

gdy pragnę tylko ciepła