wiersze

wierszyki

Jej bratem, ludzkim,

by³ mo¿e Cezar! Kepler

sam Bóg.

Ale to przecie¿ im bardziej

nie on —

a rzeka — tym bardziej ona.

Ona dla mnie.

 

 

7

 

Ch³odna kropla ¶wiat³a ³za

na policzku dziecka o ¶wicie.

¦ni³ mu siê Strach — a przecie¿ ono

jest nasz± Najodwa¿niejsz±

przeno¶ni± — przenosz±c± nas

w nieskoñczono¶æ —


« POPRZEDNIA STRONA

sitemap

Clicky Web Analytics