miała chłopca z drewna

korale z jarzębin

siadali przed chatą

kiedy noc się ciemni

gdy między gruszami

ścieżką księżyc bieży

krakowiankę pieścił chłopiec

co miał dwie protezy

jedna jest z sośniny

a z topoli druga

dwie pamiątki z ziemi obcej

będzie miał na długo

chciał jej bitwy wyśpiewywać

lecz języka w gębie nie miał

więc siedzieli i milczeli

zasłuchani w śpiew strumienia

kiedy świt ze snu się budził

woda grała srebrna

zanosiła krakowianka

do komory chłopca z drewna