Nie żałuję dziś za niczem,

Co mi dawne plotły bajki,

Jeno za tym królewiczem,

Co miał gęśle samograjki...

Jeno za nim, co w bojowej

Umiał pogrom nieść potrzebie

I miękkimi pętać słowy —

A podobny był — do ciebie...

I on baśnią był wierutną,

Błędną marą, cieniem, niczem,

Lat minionych wizją smutną,

Snów dziecięcych — królewiczem!.