wiersze

wierszyki

Oivier de Magny

Do Anny o ca³owaniu

Anno, zaklinam, naucz siê ca³owaæ,

Ca³owaæ naucz siê, Anusiu, proszê,

Bo umiejêtno¶æ w tej sztuce rozkosze

Ustokrotnione potrafi darowaæ.

 

Nie mnie jednemu przychodzi dziwowaæ,

¯e usta maj±c nad maliny s³odsze

I oddech wonny jak pachn±cy groszek,

Poca³owaniem tyle mo¿esz psowaæ.

 

Bo nie wystarczy wargi do warg ruchem

Zbli¿yæ ³askawym, zamknione i suche,

Trzeba, by jeden jêzyk z drugim igra³:

 

Pierwej w kochanka ustach twój, a potem

Jego w swe usta przyjmuj±c z powrotem,

Pie¶æ, ssij, pogryzaj, ca³kiem gdyby migda³.

Prze³o¿y³
Jerzy Lisowski


sitemap