wiersze

wierszyki

Pablo Neruda

Garncarz

Ca³e twoje cia³o ma

w sobie

przeznaczone mi naczynie lub s³odycz.

 

Podnosz±c rêkê

trafiam wszêdzie na go³êbia,

co szuka³ mnie, jakby

ciebie, mi³o¶ci, uczyniono z gliny

dla moich d³oni garncarskich.

 

Twoich kolan, twych piersi,

twej kibici

brakuje we mnie jakby w wydr±¿eniu

ziemi spragnionej,

od której oddzielono

formê,

a razem

jeste¶my ca³kowici jak jedna rzeka,

jak jedno ziarnko piasku.

Chile
Z hiszpañskiego prze³o¿y³
Robert Stiller


sitemap