Marzenie

Twoje oczy wciąż ze mną

więc chciałbym Cię widzieć

to wcale nie paradoks

gdy jesteś daleko

choć nie mówisz nic

bo Cię nie ma

Twój głos nieustannie dociera

a telefon milczy

wyraźniej pamiętam nasz spacer

wspólny seans w kinie

i dopiero teraz naprawdę

rozumiem naszą zadumę

piszę o tym prosto

bez porównań i metafor

bo zwyczajnie chciałbym być

z Tobą

zapytać jak leci

i podzielić się swoim życiem

to długie czekanie

ta tęsknota

to jednak nadzieja

i trwanie dla Ciebie

już jesteś

dyskretny deszcz do liści lgnie

więc otworzymy parasol

i pójdziemy w Warszawę