wiersze

wierszyki

Petroniusz

Po¶piech wrogiem mi³o¶ci

Niska i krótka rozkosz cielesnej mi³o¶ci,

A gdy ta siê dokona, zaraz niechêæ budzi.

Nie rzucajmy siê zatem tak ku niej na o¶lep,

Jak to czyni± zwierzêta dzikie, po¿±dliwe —

Bo s³abnie szybko mi³o¶æ i p³omieñ jej ga¶nie —

Lecz w³a¶nie tak, tak w³a¶nie, ¶wiêtuj±c bez koñca,

Le¿my razem objêci po¶ród poca³unków.

Nie przyczyni to trudu, nie przyniesie wstydu.

Cieszy³o nas to, cieszy, d³ugo cieszyæ bêdzie.

To nigdy siê nie koñczy — to wieczny pocz±tek.

Prze³o¿y³ Jerzy Ciechanowicz


sitemap

Clicky Web Analytics