wiersze

wierszyki

Pierre de Ronsard

Z sonetów do Astrei

Ch³odny mi ca³us da³a¶ — o rozpaczy! —

Gdym powracaj±c chwyci³ ciê w ramiona.

Takie siê daje temu, który skona,

Takie dla Diany mia³ jej brat bli¼niaczy,

 

Takimi wnuczka star± babkê raczy,

Narzeczonego — skromna narzeczona...

Có¿ to? Czy warga, za twoj± spragniona,

Tak ci jest gorzk±? I co ten ch³ód znaczy?

 

Id¼ raczej, mi³a, tych go³êbi ¶ladem,

Co s± pieszczoty najtkliwszej przyk³adem,

Kiedy ca³uj± siê w mi³osnym szale!

 

B³agam ciê, odt±d albo w poca³unku

Daj mi s³odkiego zakosztowaæ trunku,

Albo, zaprawdê, nie ca³uj mnie wcale!...


sitemap