Tę księżniczkę, co nie umie kochać,

Wrzucimy w staw ze słodką wodą.

Tam się nauczy,

Pijąc słodką wodę,

Ze trzeba ranie kochać,

Trzeba mnie miłować.

Tę kobietę, co nie umie kochać,

Rzucimy na pole jałowe od śniegu.

Tam się nauczy,

Kostniejąc na śniegu,

Ze trzeba mnie kochać,

Trzeba mnie miłować.

Tę dziewczynę, co nie umie kochać,

Powleczemy mostem, rzucimy ją w rzekę.

Tam się nauczy,

Pijąc mętną wodę,

Ze trzeba mnie kochać,

Trzeba mnie miłować.

Przełożył Zbigniew Stolarek