Cyganicha spod powieki snu

okiem ciemniejszym niż ma gwiazda

serce na wierzch asem wyjęła

czerwonym po wilgotne usta

Kołami dłonie gnają szmat ciała

szmaragdem w lesie źródło na pierścień

z rozdartej duszy suknia szyta

na niebie w uchu księżyc kolczykiem

Nim świece zdmuchnie już tańcujemy

guzików srebrem czartom pięt depcze

wiatrem ujeżdża bosą stopą ogni

w obrót diablica wychodzi bokiem

Ech cyganicho z łoża wóz zrobię

łańcuchy gór rwać nam nie kajdany

spod kopyt końskich kurz gra i skrzypce

gnajmy nim kruki ulecą z włosów

Czarną mą gwiazdą — asem z rękawa

gnidą co strzela wiatr pod paznokciem

batem popędźmy po zadach drogi

niech śmierć za nami wyciąga kopyta

IX 1991