z cyklu "Nie wysłane listy z Mazur"

to sprawiłaś że teraz kocham nawet tego bezzębnego rybaka

który siedzi na pniaku i wyostrzonym kozikiem tnie

między różowymi płetwami okoni ułowionych w nocy

to sprawiłaś że teraz kocham nawet łabędzie pływające u brzegu

które syczą na siebie walcząc o rzucane im jelita

okoni i dwóch szczupaków i o ich pławne pęcherze

to sprawiłaś że teraz kocham nawet zeschnięte szyszki sosen

i zwykłą trawą pod stopami i szmatę piachu omywaną przez wodę

i mam ochotę pocałować nawet psa który kręci się przy rybaku