Kiedy mija³a mnie szybkim krokiem, otar³a siê

o mnie r±bkiem spódnicy.

Z nieznanej wyspy czyjego¶ serca zalecia³o nagle

ciep³ym tchem wiosny.

Musn±³ mnie trzepot przelotnego dotkniêcia i znik³

natychmiast jak zerwany p³atek kwiatu, niesiony

wiatrem.

Pad³ mi na serce niby westchnienie jej cia³a i szept jej

serca.