Któ¿ jest ona, co mieszka w mym sercu, kobieta stracona na wieki?

Stara³em siê o ni± i nie zdo³a³em jej zyskaæ.

Zdobi³em j± wieñcami i ¶piewa³em jej s³awê.

U¶miech zal¶ni³ na chwilê w jej twarzy, potem znik³.

"Nie sprawiasz mi przyjemno¶ci", zawo³a³a ona, kobieta w trosce.

Kupi³em jej klejnotami wysadzane obrêcze

i ch³odzi³em j± wachlarzem ozdobionym

gemmami; us³a³em jej ³o¿e na legowisku ze z³ota.

Wtedy b³ysn±³ promieñ rado¶ci w jej oczach, potem zamar³.

"Nie sprawia mi to przyjemno¶ci", zawo³a³a ona, kobieta w trosce.

Posadzi³em j± na wozie tryumfu i ci±gn±³em

z koñca na koniec ziemi.

Zwyciê¿one serca chyli³y siê do jej stóp i krzyki

pochwa³y brzmia³y ku niebu.

Duma zal¶ni³a w jej oczach na chwilê, potem rozp³ynê³a siê w ³zy.

"Nie sprawia mi przyjemno¶ci zwyciêstwo",

zawo³a³a ona, kobieta w trosce.

Spyta³em j±: "Powiedz mi, kogo szukasz?"

Odrzek³a tylko: "Czekam jego, o nieznanym imieniu".

Dni mija³y, a ona wo³a³a: "Kiedy¿ przyjdzie mój

ukochany, którego nie znam,

i który poznany bêdzie przeze mnie na wieki".

Prze³o¿y³
L. Staff