O tak, ja wiem, że nie istnieje nic, o ty,

umiłowanie mojego serca — ponad twą miłość,

ponad to światło złote, tańczące śród liścienia, te

gnuśne po niebie żeglujące obłoki, ten powiew

przelotny, zostawiający chłód na mym czole.

Światłość poranna zalewa mi oczy — twojego

serca to zwiastun, wysłany, wysłany ku mnie. Oblicze

twoje nachyla się nad mojem, oczy twe patrzą w me

oczy a serce moje dotknęło się twych stóp.

Przełożył
Jan Kasprowicz