Oto

owoc żywota mego

pędzi na rowerze

W małych dłoniach

do zabawek i pieszczot

trzyma za pysk

dwukółkę

Raźnie wjeżdża

w otwarte na oścież

dzieciństwo

Bez skrupułów

bierze życie

jak jabłko

pożera zachłannie