A na początku było Nic

Nieobecności Twojej cała nieskończoność

dopiero gest, pragnienie, dotyk

z ciemności dobył Słowo

niech się stanie!

Napięta ciszą dźwięczy struna

najdelikatniej drży niepokój

do lotu rozpościera skrzydła ptak

wahania chwila najmocniejsza —

I już powstaje lekki wiatr

już po wodzie mknie jak błyskawica

cień —

Opadł liść —

I oto jest

i potężnieje

uderza

wynosi nad

trwogą gnie

przestrzeń wypełnia —

Umarł czas

niech żyje

Miłość