wiersze

wierszyki

Rzymski poeta nieznany

Pro¶ba do Wenus

Có¿ czynisz, piêkna Wenus, gdy kochaj±cemu

Wzajemno¶ci nie dajesz? Wszak wdziêk z wiekiem ginie.

Wiêdn± po rosie fio³ki, ró¿a woñ sw± traci,

Lilie, gdy wiosna minie, blask zgubiwszy, mdlej±.

Pomna na te przyk³ady daj zawsze wzajemn±

Mi³o¶æ — bo zawsze kocha, kto zawsze kochany.

Prze³o¿y³ Jerzy Ciechanowicz


sitemap