z niebios...

Przybądź więc tutaj, z Krety, do świątyni,

otoczonej świętym gajem jabłoni,

gdzie ołtarzowe unoszą się w niebo

dymy kadzideł,

gdzie chłodna woda szumi wśród gałęzi

i krzewy róż okryły gęsto ziemię

kwiatami, a z rozkołysanych liści

spływa słodki sen,

gdzie konie pasą się na łące, kwiaty

wielobarwne rosną i wietrzyk wieje.

Wiośniane wszystko i pachnące miodem,

słodyczą maja.

Przybądź więc tutaj, Afrodyto moja

i hojnie z upajającą radością

rozlewaj ten przygotowany nektar

w czary złociste.

Przełożył Nikos Chadzinikolau