W sad wiosenny furtkę tobie uchylę.

Słodka róża i topola, sad słodki.

Wszystkie życia spędzimy tu chwile.

Słodkie lica, miesiąc słodki, świat słodki.

Misy, dzbany, co się złocą, są nasze!

Struny sazi, zbiór owoców: to nasze!

Sadowniku, zejdź nam z oczu... to nasze!

Słodki puchar, słodkie lica, dzień słodki.

Zgasły róże... takie wiosny koleje!

Słowik w trele żal za nimi przeleje,

Lecz od fiołków fiołkowieją aleje.

Słodkie źródło, płomień słodki, blask słodki.

Cyprysową kibić twoją owinie

Płaszcz z purpury, płeć masz niczym brzoskwinie.

Maj przybywa tam, gdzie rączka twa skinie.

Słodki płomień, słodkie drżenie, maj słodki.

Jam twój Sajat! rozlegają się trele.

Z Chorasanu ci kobierzec uścielę.

Swej wyprawy przed ciekawym skryj cele...

Słodki saziy słodkie lica... jam słodki.

Przełożył Jerzy Litwiniuk