Zapiekłe moje wargi

o wodę źródło proszą,

z głodowych susz czernieją,

szaleją za rozkoszą.

Nad wasze ciche krzyże,

nad męczeństw sarkofagi

wydźwignę urągliwie

mej żądzy posąg nagi.

Marom samozaparcia,

upiorom wyrzeczenia

rzucę ascezy wzgardę,

nieludzki krzyk pragnienia,

udręczeń krzyk szalony

tchnę w rezygnacji ciszę

i niechaj w was stłumione

orkany rozkołysze.