Nocą

kiedy przyjdziesz do mnie cieniem,

lub jasną poświatą księżyca,

wtedy

tu na ziemi

dotykiem chcę widzieć twoje piersi,

twój uśmiech

i lica.

Nocą

kiedy przyjdziesz bielą alabastru

z płócien Goi,

Degasa lub Tycjana,

cicho

w jasnym blasku wyobraźni mojej

staniesz

ciepła,

jędrna

choć werniksowana.

Nocą

oczy mi zamknij oddechem,

kształtem torsu wyczaruj sen błogi.

Usnę cicho,

spokojnie z uśmiechem,

w dal odpłyną nam

rozstajne drogi.

Nocą

kiedy dziką otulisz rozkoszą

nagość czasu i nagość przetrwania,

wtedy

nie wydawaj głosu,

niech trwa sen,

a noc

niech oddali rozstania.