wiersze

wierszyki

Stanis³aw Popek

Reinkarnacja

Wiem, ¿e w nastêpnym wcieleniu bêdziesz moja.

Zespolisz siê ze mn± w jedno trwanie,

w jeden rytm spiesznego oddechu.

Nie wiem kim bêdziemy,

ale bêdziemy tym samym,

aby dokona³a siê jednia pragnienia

w ciszy pojednania.

Byæ mo¿e bêdziesz znowu b³êkitn± dziewczyn±,

lub dr¿±c± sarn± o oczach ikony,

albo bial±-lotn± w stepie

o rozwianej grzywie

jak panna m³oda.

Byæ mo¿e

bêdziesz bia³ym nenufarem,

ognikiem nocnym

w bagnie,

albo lili± bia³±.

A ja

ziemi±, ogniem, powietrzem

lub wod±,

pod±¿ê ka¿dym wcieleniem za tob±.

A je¶li wyro¶niesz lip± pachn±c± i miodn±,

to ja jaworem wyrosnê przy tobie

na jedne skrzypce,

albo hebanem na gryf,

lub smykiem,

by pie¶ciæ twoje struny

a¿ do koñca trwania.

Wiem,

¿e to drugie wcielenie

bêdzie pojednaniem.

Ty bêdziesz moja

a ja bêdê z tob±;

ziemi±, powietrzem, ogniem

albo wod±.


sitemap

Clicky Web Analytics